Over burn-out, bewustwording en systemisch kijken
Onlangs gaf ik samen met Annerose Büchel van Steenbergen een workshop voor de beroepsvereniging LVSC. Het thema: burn-outpreventie.
Deelnemers waren coaches en supervisors – professionals die anderen begeleiden, maar zichzelf ook willen blijven ontwikkelen. De workshop leverde studiepunten op voor hun herregistratie, maar belangrijker nog: nieuwe inzichten, perspectieven en energie.
Vanaf het begin voelde ik hoe betrokken de groep was. We doken niet alleen in theorie, maar vooral in ervaring, gevoel en reflectie. Wat maakt dat iemand over zijn grenzen gaat? Welke overtuigingen, patronen of loyaliteiten spelen daarin mee?
Dat zijn vragen die voor mij de kern raken van burn-out— en eigenlijk van elk groeiproces.
Ik merkte opnieuw hoe mooi het is om te zien wat er gebeurt als mensen écht stil durven staan. Wanneer ze even niet meer zoeken naar oplossingen, maar ruimte maken om te voelen wat er werkelijk speelt. Dan ontstaat er iets levends, iets zachts. Bewustwording, inzicht, lucht.
Het geven van dit soort workshops vervult me. Omdat ik telkens zie dat verandering begint met aandacht – aandacht voor wat onder de oppervlakte ligt.
Of het nu gaat over burn-out, grenzen aangeven of onbewust leiderschap: telkens weer raakt het me hoe snel er beweging komt zodra mensen zichzelf even écht aankijken.
Samen leren, ontdekken, lachen – en soms even stilvallen. Dat is voor mij de essentie van dit werk. En de reden waarom ik het met zoveel plezier doe.
Groet, Peter