In organisaties lijkt gedoe vaak over de inhoud te gaan.
En toch is dat zelden waar het echt over gaat.
1. Twee professionals in de clinch
Twee inhoudelijk sterke mensen.
Beiden betrokken.
Ze lagen continu in de clinch.
Tot ze fysiek tegenover elkaar zaten.
Binnen korte tijd bleek: inhoudelijk waren ze het grotendeels eens.
Wat er speelde?
De angst om iets kwijt te raken.
Loyaliteit aan de eigen eenheid.
Toen dat zichtbaar werd, verdween het conflict.
2. Ja zeggen, nee doen
Twee senior specialisten.
Instemmend in overleg. Afhoudend in de praktijk.
Op papier klopte alles.
In de uitvoering niet.
Pas toen duidelijk werd dat hun rol niet ter discussie stond,
kwam er beweging.
Wat er speelde?
Onuitgesproken dreiging rond invloed.
3. Tegenwerking
Een senior specialist ambieerde de rol die ik kreeg.
Aanvankelijk open.
Later steeds meer tegengas.
Tot het moment waarop helderheid nodig was:
wie draagt de verantwoordelijkheid — en bepaalt de richting?
Toen dat werd uitgesproken, ontstond er rust.
Wat hier speelt
In alle drie de situaties leek het probleem inhoudelijk.
Maar dat was het niet.
Het ging over loyaliteit, invloed en grenzen.
En de angst om iets kwijt te raken.
Zolang dat onzichtbaar blijft, blijft het schuren.
Gedoe in samenwerking is zelden alleen inhoudelijk.
Waar het echt over gaat, blijft vaak onbenoemd.
Juist daar zit ruimte voor beweging.